«...و اثر پررنج به‌پایان رسید. شاید چندان خوب ازکار درنیامد، امّا به‌هرحال به‌پایان رسید. و چون کار پایان گرفت، نگاهش کن: به‌راستی‌که خوب هم بود. و از جان او، از عرصه‌ی موسیقی و پندار، آثار تازه‌ای سر برآوردند، هیاکلی اثیری و نورانی که معجزه‌گون و آسمانی‌صفّت، از سرچشمه‌ی پایان‌ناپذیری که موطنشان بود خبر می‌دادند. درست به‌سان صدف که آوای دریایی‌را که ازآن صیدش کرده‌اند در دل خود دارد.» توماس مان